|
Aktami
terrorystycznymi są wszelkiego rodzaju działania przestępne,
których istotnym elementem jest stosowanie przemocy w działaniu
lub zastraszanie dla osiągnięcia celów politycznych,
kryminalnych (chęć zysku), gospodarczych czy religijnych
Terroryzm to taktyka i technika, przy pomocy której akt
przemocy lub też groźba jego wykonania służyć ma
wytworzeniu poczucia strachu dla wymuszenia określonego
celu. |
|
Terroryzm
charakteryzuje się podejmowaniem przez małe lub bardzo małe
grupy działań, które nie ograniczają się tylko do
atakowania określonych wrogów. Uderzają także w
przypadkowych ludzi by wytworzyć w społeczeństwie
atmosferę strachu i zagrożenia bezpieczeństwa.
Ważnym elementem taktyki terroryzmu jest wyzwolenie w
ludziach poczucia bezsilności na akty przemocy i niemożność
schwytania sprawców.
Ważny jest także rozgłos w mass mediach, gdyż w ten sposób
zastrasza się ludzi, przekazuje ideologię i werbuje nowych
członków. Bardzo istotnym elementem strategii
terrorystycznej jest reakcja władz na działania terrorystów
i podejmowanie środków zaradczych, gdyż represje na
podejrzanych i eskalacja przemocy skutkuje spadkiem
popularności rządu i niezadowoleniem obywateli.
Dobór celów ataku nie jest przypadkowy lecz poprzedzony
dokładną analizą wszystkich okoliczności.
Strategia zamachów jest skierowana na jak największe
straty i rozgłos społeczny przy jak najmniejszych stratach
własnych i wykluczeniu możliwości zlikwidowania
organizacji terrorystycznej. |
|
W
Polsce problematyką związaną z rozpoznaniem i zwalczaniem
zagrożeń terrorystycznych zajmują się:
• Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
• Agencja Wywiadu,
• Policja,
• Straż Graniczna (w zakresie kontroli granic).
Zachowanie
ofiary zdarzenia:
Zachowania osób będących
ofiarami, tzw. sytuacji zakładniczych tj. sprawca czynu
zabronionego swoim działaniem celowym lub wynikającym z
dynamicznego przebiegu zdarzenia:
• przetrzymywaniu osób lub uprowadzeniu (zamach
terrorystyczny),
• działaniu przypadkowym, gdy sprawca z uwagi na
prowadzenie działania zmierzającego do określonego celu,
np. napadu rabunkowego, z uwagi na niekorzystny (dla niego
)przebieg zdarzenia dokonuje celowego przetrzymywania osób.
Wskazania
zachowań pozytywnych dla ofiar:
• przyjęcie pozycji ciała zgodnej z nakazem sprawcy
(w sposób mało dynamiczny ale ruchem ciągłym),
• ułożenie się w miejscu które dla sprawcy jest
widoczne i nie sprawia wrażenia miejsca dogodnego do
ucieczki,
• nie spoglądanie na sprawcę (jako na osobę oraz na
jego zachowanie),
• nie trzymanie przy sobie przedmiotów odzieży,
toreb, walizek,
• nie kontaktowanie się w pierwszej fazie zdarzenia z
innymi pokrzywdzonymi,
• nie krzyczenie (wysokie tony w szczególności wywołują
i wzmagają agresję),
• trzymanie rąk na wysokości głowy lub ramion, dłonie
rozwarte, (wykluczone zaciskanie pięści oznaka agresji lub
skrywania przedmiotu.
Zachowania
pomagające przeżyć:
• zachowanie wiary, (nadzieja na przeżycie)
• zachowanie spokoju,
• nie buntowanie się przeciwko sytuacji i zaleceniom
sprawców,
• nie być agresywnym,
• podporządkować się sprawcą, ich polecenia
traktowali poważenie
• być przeciętnym (w zachowaniu, wyglądzie i
ubiorze),
• być przydatnym dla sprawcy podczas przebiegu
incydentu,
• zachowywać się godnie w rozumieniu sprawcy,
• pokazać wobec sprawcy tzw. ludzką twarz, (słabość,
ewentualnie udzielanie pomocy słabszym ( w rozsądnych
granicach),
• współpracować z innymi zakładnikami podczas
zdarzenia, zgodnie z wolą sprawcy. |